Потребителски вход

Запомни ме | Регистрация
Няма описание.
Автор: papata1962 Категория: Политика
Прочетен: 316930 Постинги: 132 Коментари: 311
Постинги в блога от 10.10.2008 г.
image
Картата беше објавена во 1990 г. во еден српски весник. 

Пред одржувањето на првите повеќепартиски избори во РМ, претседателот на веќе згаснатата Земјоделска партија (ДС-ПЗМ), сега покојниот Димитар Галев, ме покани да присуствувам на нивен партиски состанок што се одржа во канцеларијата на адвокатот Васил Танев. Главна тема за дискусија беше македонскиот однос кон акциониот лозунг „Косово Република“. Спротивно од тогашната режимска пропаганда, без перде на устата, реков дека нас не треба да не засега синтагмата „Косово Република“, ако Албанците ни ја признаат државната граница и дека тоа е пред се прашање кое треба да биде решено од Албанците и Србите. Следниот ден, соседот Галев  вознемирен ми рече: „Некој ја  озвучил канцеларијата на Танев... во полицијата знаат што си зборувал за Косово...“ (патем, тогашната власт јавно декларираше дека нема веќе да ги прогонува граѓаните за вербалeн деликт). Не помина многу време, Галев како гостин на Собранието на Република Македонија, од собраниската говорница повика на албанска солидарсност за осамостојување на РМ од официјален Белград и побара да се повлече македонската милиција од Косово. Во тоа време, Словенците веќе одамна беа ја повлекле својата милиција од Косово, а во Република Македонија освен Срби сеуште имаше и Македонци кои негодуваа за барањето да се повлече македонската „народна милиција“ од Косово. Тогаш со Галев разговарвме за можното инсценирање на нова „народноослободителна борба“ на Македонците и Србите против „балистите и сепаратистите“. Се согласивме дека Слободан Милошевиќ во следните години секако ќе заврши на нов нирмбергшки процес. Сеуште не помислувавме на можна коалиција меѓу Срби и Албанци по однос на прашањето за поделба на Република Македонија. Но, македонските Албанци го бојкотораа референдумот со глупавото референдумско прашење, потоа го бојкотираа пописот на населението и си организираа илегален референдум за прогласување на „Република Илирида“. Во контекст со малоумното вербално негирање на  РМ од страна на српкиот православен врв и ултранациналистот Воислав Шешељ, со прогласувањето на „Илирида“ во јануари 1992 г. излезе на виделина албанската спремност за склучување српско-албански сојуз за поделаба на РМ. Фала им на Бугарија, на Жељу Желев и Турција што ги осуетија српско-грчките планови за поделба на Македонија. През тоа време на „пипање на пулсот“ за создавањето на сојузи за поделба на РМ, нашата држава за прв пат доби воена помош од своите сојузници Германија и САД. Девет години покасно Албанците си организираа „народноослободителна војна“ против „словенската окупација“ на т.н. Западна Македонија. (Патем, тогашниот премиер Љубчо Георгивски тврдеше дека македоската полиција и војска немаат ниту еден куршум; ако било така тогaш, од каде е тоа подарено уружје кое беше „шверцуваното во бугарските камиони“ и кое е оружјето што според првата изјава на официјална Москва завршило во Грузија, - знае ли некој?)

Ќе заборавев:

Ај нека ни е наздравје новиот сосед!

image

Во Титова Југославија најдобро решение за Косово беше Александар Ракновиќ. 

Прогноза:

Меѓанородниот суд во Хаг ќе расправа за легитимността на создавањето на државата Косово, но Косово нема да биде вратено во Србија. Не зато што Србите лошо „стопанисуваше“ со природните ресурси на Косово, не затоа што одлуките на судот се незадолжителни, туку затоа што Србија нема било какава власт над Косово.

image

Велика (Голема) Албанија според српските „разунавачи“.   

Ако на историографијата гледаме како на воена дисциплина (пропаганда) тогаш секако треба да ја имаме на  ум следната кратка „историја на болестта“:

1.Во 1868 г. Григор Прличев по ослободувањето од затворот во Дебар пишува дека градот веќе се поалбанчил. Муслиманизацијата на дел од Албанците, како верни поданици на Османлиското царство, им овозможи да се однесуваат арамиски кон „ѓаурите“ и да се шираат кон рамничарските предели во Македонија.

2.Отприлика во тоа време кое врвело многу бавно, британскиот конзул во Битола ги советувал своите во Лондон да се застапат Портата (т.е. Турција) да не ги разоружува илегално вооружените Албанци кои според конзулот можеле да играат значаен чинител во одржувањето на рамнотежата меѓу словенските народи Црногорци, Срби и Бугари (македонскиот не се спомнува) и воопшто меѓу православните на Балканот.

3.Склучениот македонско(бугарски)-албански сојуз при крајот на 19 век не дал никакви резултати, не ги сопрел ниту арнаутските грабежи на македонското население. На почетокот од втората деценија на 20-ти век Албнците се обидуваат во границите на својата држава да го вклучат и Скопје, но тогаш тие сеуште не се значаен политички чинител на Балканот.

4.Склучениот сојуз меѓу ВМРО (претставувана од Петар Чаулев) и Албанците за востанување против српската окупација на дел од Македонија останал нереализиран затоа што договорениете три албански чети не зеле учество во востанието. Но, по задушувањето на Охридско-дебарското востание во 1913 г. српската репресија била безмилосна како по македонското така и  по албанското население во т.н. Јужна Србија.  По страшните репресии врз голоракото наслеение, српскиот генерал штаб ја носи оддлуката Србија никогаш повеќе да не дозволи сојуз меѓу „Албаци и Бугари“ (се однесува на сојуз меѓу Албанци и Македонци организирани во ВМРО). 

5.Во текот на Втората световна војна и по неа, можеше ли без крв да се уредат албанско-македонските односи? Титовата демагогија за југословенското братство и единство во реалността значеше српска репресија врз Албанците. Но, Албанците на таа репересија во трите Југославии (Караѓорѓева, Титова и Милошичева) одговорија со енормно голем наталитет кој им овозможи да тргнат во освојување на нови сопствени територии. Демографското празнење на Косово кое беше практикувано од многумина српски политичари, не резултираше со посакуваниот од србоманите српско-македонски сојуз против Албанците, туку со проширување на етничките територии на Албанците. (Во Контекст на тоа не бива да се лажеме дека РМ е сопственик на Дебар, или Тетово, затоа што територијата е на тој кој што ја населува.) Српската злоупотреба на историографијата во политички цели резултираше со албанскиот историцизам кој своите воини ги мобилизираше и мотивираше на освета со тврдењето дека предците на совремните Албанци биле натерани од Словени (всушност од Готи, Хуни, Авари, Словени и Прабугари) да се повелечат во планински предели на „нивната таковина“ (тоа всушност станало во време на Римската империја).

6.Во распадот на „социјализмот како светски процес“ Албанците не ја пропуштија можноста да се претстават како најблагонадежниот сојузник на НАТО. За разлика од првославните Грци кои со душата се во Москва, а со лакомото цревоугодништво во Вашингтон и Брисел, Албанците ништо не ги сврзува со Русија. Згора на тоа, во минатото научиле како да опстанат со слугување на Османлиското царство.

7. Наравоучение. Извлековме ли?

imageimageimageimageimageimageimage
Горанка

image
Има ли > 50% Алнаци во Скопје?
Категория: Политика
Прочетен: 3604 Коментари: 4 Гласове: 0
Последна промяна: 12.10.2008 11:25
Търсене

За този блог
Автор: papata1962
Категория: Политика
Прочетен: 316930
Постинги: 132
Коментари: 311
Гласове: 131
Архив
Календар
«  Октомври, 2008  >>
ПВСЧПСН
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031